نشوز، خروج زوج یا زوجه از انجام تکالیف واجبی است که خداوند متعال بر عهده هر کدام از آنان در رابطه با دیگری گذاشته است. طبق آیه 34 و 128 سوره مبارکه نساء، نشوز اختصاص به زن ندارد بلکه اگر مرد نسبت به انجام تکالیف واجب خود از قبیل نفقه، همخوابی واجب و حق قسمت کوتاهی کند، ناشز محسوب می‌شود. این در حالی است که برخی مفسران، نشوز را با عدم تمکین مساوی با دانسته و آن را تنها به زن نسبت می‌دهند. محقق در این مقاله ضمن بررسی جوانب مختلف این موضوع، به این مهم پرداخته است که هر عدم تمکینی نشوز نبوده و آنچه زن را ناشزه می‌کند، امتناع از تمکین است. علاوه اینکه نادیده گرفتن نشوز مرد، موجب می‌شود پیامدها و آثار آن، همچنین راه‌های مقابله و رفع آن نیز آنچنان که باید مورد توجه قرار نگیرد. از این رو این مختصر سعی دارد به روش کتابخانه‌ای و تبیینی ـ تحلیلی با احصاء آراء مفسرانی که به تفسیر این آیات و روایات مربوطه پرداخته‌اند و با نیم‌نگاهی به آراء فقهی و حقوقی، با تبیین معنای حقیقی نشوز و تعیین حدود و ثغور و پیامدها و راه‌کارهای قرآنی آن به نگاه جامع‌تری از نشوز دست یابد